چهارشنبه, ۱۲ تیر ۱۳۹۲
۰۵:۱۴
۷۹
یک پژوهشگر حوزه اعتیاد با بیان اینکه متآمفتامین در همان ابتدای مصرف خسارات جبران‌ناپذیری را به مغز وارد می‌کند، گفت: افت حافظه، پرخاشگری و تهاجم، رفتارهای جنون آمیز و آسیب‌های قلبی و مغزی از جمله عوارض مصرف آن است.
به گزارش روابط عمومی ستاد مبارزه با مواد مخدر؛ دکتر محمدحسن فرهادی روز چهارشنبه در نشست علمی پژوهشی که با عنوان «پیامدها و عوارض نوروسایکولوژیک متآمفتامین» در مجموعه فرهنگی شقایق برگزار شد، گفت: یکی از مواد شایع در کشور طی سالیان اخیر، شیشه است که ماده اصلی و ترکیب شیمیایی آن متآمفتامین می‌باشد.
وی با بیان اینکه این ماده اوایل قرن گذشته در ژاپن از آمفتامین ساخته شد، افزود: اثر متآمفتامین با آمفتامین در دوزهای قابل مقایسه، متفاوت است اما سطح بیشتری از آن وارد مغز شده و بالقوه داروی محرک‌تری است.
این پژوهشگر حوزه اعتیاد اظهار داشت: متآمفتامین از نظر ساختاری شباهت زیادی به آمفتامین و نوروترانسمیتر دوپامین دارد، برخلاف کوکائین که بسیار سریع و تقریباً کامل در بدن متابولیزه می‌شود، متآمفتامین نیمه عمر طولانی‌تر داشته و درصد بیشتری از آن به مدت زیادی بدون تغییر در بدن می‌ماند که منجر به اثرات محرک طولانی‌تر می‌شود.
فرهادی بیان داشت: این ماده به علت حلالیت بالا در چربی به راحتی از سد خونی مغز عبور کرده و با تاثیر بر پایانه‌های عصبی باعث آزاد شدن میانجی‌های عصبی می‌شود.
وی ادامه داد: مطالعات حیوانی، افزایش سطح بیشتر دوپامین در مغز را متعاقب مصرف متآمفتامین نشان می‌دهند که ناشی از مکانیسم اثر این ماده بر سلول‌های عصبی بوده که علاوه بر بلوک بازجذب مجدد دوپامین، سبب افزایش آزادسازی دوپامین از نورون پیش‌سیناپسی و سپس منجر به غلظت بیشتر آن در سیناپس و اثرات نوروتوکسیک در پایانه عصبی می‌شود.
وی گفت: اعتقاد بر این است که بیشتر اثرات لذت بخش متآمفتامین ناشی از آزاد شدن سطح بسیار زیاد نوروترانسمیتر دوپامین می‌باشد.
این پژوهشگر حوزه اعتیاد اظهار کرد: متآمفتامین در همان ابتدای مصرف خسارات جبران‌ناپذیری را به مغز وارد می‌کند که افت حافظه، پرخاشگری و تهاجم، رفتارهای جنون آمیز و آسیب‌های قلبی و مغزی از عوارض مصرف آن است.
فرهادی افزود: مطالعات اختصاصی تصویربرداری از مغز، تغییراتی در فعالیت سیستم دوپامینی مربوط به مراکز یادگیری و مهارت‌های گفتاری را نشان می‌دهد و مطالعات اخیر در مصرف کنندگان مزمن همچنین تغییرات شدید ساختاری و عملکردی در آن نواحی از مغز را آشکار می‌کند که مرتبط با حافظه و ادراک است و منجر به بسیاری از مشکلات شناختی و ادرکی مشاهده شده در آنها می‌شود.
وی گفت: به‌نظر می‌رسد تنها بخشی از اثرات مزمن این ماده تا حدودی قابل برگشت است و از طرفی تعدادی از مطالعات تصویربرداری، بهبودی ساختاری در برخی نواحی مغزی را بعد از عدم مصرف به مدت دو سال را نشان می‌دهند که با بهبودی در اجرای تست‌های حرکتی، گفتاری و حافظه همراه بوده است.
وی در پایان خاطر نشان ساخت: عملکرد سایر نواحی مغزی حتی بعد از دو سال پاکی، بهبودی را نشان نمی‌دهد، به گونه‌ای که برخی تغییرات ساختاری ناشی از مصرف متآمفتامین‌ها ممکن است طولانی‌مدت باشد و به‌علاوه افزایش خطر سکته مغزی ناشی از سوء مصرف آمفتامین می‌تواند منجر به تخریب‌های غیرقابل بازگشت در مغز شود.
منبع خبر: روابط عمومی ستاد مبارزه با مواد مخدر92/4/12
